Terapia dzieci Poznań
Psychoterapia dla dzieci ma na celu zmianę sposobu myślenia, przeżywania i zachowania małego Pacjenta, co przyczynia się do zmniejszenia trudności, z którymi się mierzy.
Osobom poszukującym terapii dla dzieci w Poznaniu polecamy MindHealth: przyjmują u nas doświadczeni i wykwalifikowani specjaliści.
- Terapia dzieci Warszawa: NFZ, prywatnie
- Terapia dzieci Gdańsk
- Terapia dzieci Katowice
- Terapia dzieci Kraków
- Terapia dzieci Poznań
- Terapia dzieci Wrocław
Terapia dla dzieci w Poznaniu: co to jest?
Psychoterapia to jedna z metod leczenia osób z rozpoznanymi zaburzeniami zdrowia psychicznego. Psychoterapię dzieci i młodzieży zapoczątkował Sigmund Freud. Za pierwsze dziecko z sukcesem poddane tej metodzie oddziaływania uważa się 5-latka, którego Freud wyleczył z fobii: chorobliwego lęku przed zwierzętami.
Twórca psychoanalizy opisał przypadek „małego Hansa” w 1909 roku. Obecnie najmłodsi mogą korzystać z różnych rodzajów psychoterapii. W wielu zaburzeniach psychicznych u dzieci i młodzieży jest to najczęściej stosowany rodzaj terapii: także w poznańskim Centrum Zdrowia Psychicznego MindHealth.
Wskazania do terapii
Prowadzona w Centrum Zdrowia Psychicznego MindHealth w Poznaniu psychoterapia dla dzieci pomaga w przypadku trudności i zaburzeń zdrowia psychicznego takich jak m.in.:
- depresja: charakteryzuje się stale obniżonym nastrojem oraz szeregiem innych objawów psychicznych i fizycznych. Eksperci Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zwracają uwagę, że depresja to czwarta najczęstsza choroba i przyczyna niepełnosprawności u nastolatków w wieku 15-19 lat;
- choroba afektywna dwubiegunowa, ChAD (zaburzenie afektywne dwubiegunowe): cechuje się naprzemiennym występowaniem epizodów depresji (obniżonego nastroju i aktywności) oraz manii lub hipomanii (wzmożonego nastroju i aktywności). Zaburzenie jest rozpoznawane u około 1% nastolatków, natomiast u 6% stwierdza się objawy należące do spektrum ChAD;
- zespół nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD): objawia się zaburzeniami koncentracji uwagi, nadruchliwością i impulsywnością. Ostrożne szacunki wskazują, że problem ten dotyczy przynajmniej 5% dzieci w młodszym wieku szkolnym;
• zaburzenia odżywiania: zalicza się do nich m.in. anoreksję (jadłowstręt psychiczny), bulimię (żarłoczność psychiczną) i zespół napadowego objadania się (psychogenne przejadanie się). Są to groźne i często występujące problemy (np. rozpowszechnienie anoreksji w ciągu życia u kobiet w Europie wynosi od poniżej 1-4%, bulimii – od poniżej 1-2%, a psychogennego przejadania się – od poniżej 1-4%);
• zaburzenia lękowe: ich główny objaw to lęk nadmierny w stosunku do sytuacji, który nie znajduje racjonalnego wytłumaczenia i nie jest kontrolowany. Zaburzenia lękowe należą do najczęstszych problemów, z którymi dzieci i nastolatki trafiają na psychoterapię;
• zaburzenie stresowe pourazowe (PTSD): występuje po doświadczeniu traumy i objawia się ponownym przeżywaniem wydarzenia, unikaniem bodźców i sytuacji skojarzonych z traumą, pobudzeniem oraz zmianami w funkcjonowaniu poznawczym i w nastroju. Symptomy PTSD trwale utrzymują się u 34% dzieci po tego rodzaju przeżyciu;
• zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD): objawia się powtarzalnymi obsesjami (myśli natrętne) i kompulsjami (czynności natrętne). Częstość występowania OCD w populacji dzieci i młodzieży szacuje się na 0,35-4%;
• zaburzenia zachowania: są to powtarzające się zachowania antyspołeczne, buntownicze lub agresywne. Rozpowszechnienie ich łagodniejszej postaci (zaburzeń opozycyjno-buntowniczych) w Stanach Zjednoczonych szacuje się na 5,7-9,9% (te wyniki można uznać za miarodajne dla populacji europejskich);
• schizofrenia: cechuje się urojeniami, omamami, zaburzeniami formalnymi myślenia, tzw. objawami negatywnymi (m.in. spadek energii, apatia, zobojętnienie), załamaniem linii życiowej czy brakiem krytycyzmu. Występuje u około 1% populacji;
• zaburzenia tikowe : tiki to nagłe, szybkie, powtarzające się, stereotypowe ruchy lub wokalizacje. Tiki utrzymujące się przez kilka czy kilkanaście miesięcy ma nawet kilkanaście procent dzieci;
Terapia dla dzieci Poznań: jak wygląda pierwsza wizyta?
Podczas pierwszych spotkań psychoterapeuta dziecięcy zazwyczaj zbiera wywiady na temat Pacjenta. Może prosić o wypełnienie testów dotyczących jego zdrowia. Specjalista stawia też rozpoznanie oraz opracowuje i przekazuje plan leczenia. Przed rozpoczęciem pierwszej sesji programu terapeutycznego dla dzieci w Poznaniu zawierany jest kontrakt terapeutyczny, w którym znajdują się m.in. cele i zasady terapii. Podczas terapii młodemu Pacjentowi przysługuje prawo do:
- prywatności,
- poufności,
- godności
- i autonomii.
W ramach realizacji tego ostatniego prawa specjalista prosi dziecko o wyrażenie zgody na psychoterapię.
Przebieg kolejnych sesji
Podczas sesji Pacjent i psychoterapeuta pracują nad osiągnięciem zaplanowanych celów. Niektórzy specjaliści zadają też prace domowe, polegające na wprowadzeniu w życie zagadnień omawianych na spotkaniach. Psychoterapia dzieci i młodzieży różni się od tej oferowanej dorosłym, m.in. rolą zabawy, specyfiką motywacji młodych pacjentów do zmiany oraz koniecznością uwzględnienia w terapii kontekstów społecznych życia dziecka. W przypadku młodych Pacjentów prowadzenie psychoterapii nie jest też możliwe bez udziału rodziców.
Rola rodziców w terapii
Udowodniono, że zaangażowanie rodziców zwiększa efektywność psychoterapii dziecka. Stopień i charakter tego uczestnictwa zależy od wieku i poziomu rozwoju dziecka oraz od podejścia terapeutycznego specjalisty. Sposoby angażowania opiekunów w proces zmiany – poza udziałem w określeniu zasad i zawarciu kontraktu terapeutycznego – to m.in.:
- czas dla rodzica na sesjach dziecka: w tym przypadku przyjmuje się różne założenia w zależności od wieku Pacjenta;
- psychoedukacja: polega na poinformowaniu rodziców o zaburzeniu dziecka i zasadach jego leczenia;
- coaching: wdraża się go, jeśli informacje przekazane w trakcie psychoedukacji okażą się niewystarczające;
- trening umiejętności rodzicielskich: to warsztaty na temat wpływania na zachowanie dziecka poprzez zmianę własnego postępowania;
- terapia rodzinna: proponuje się ją uzupełniająco w przypadku poważnego konfliktu między rodzicami a dzieckiem;
- terapia własna: jest zalecana, jeśli problemy rodziców uniemożliwiają pomoc młodemu Pacjentowi.
Rodzaje psychoterapii dzieci stosowane w Poznaniu – MindHealth
Szczegółowy przebieg i czas trwania psychoterapii zależy od konkretnego przypadku i podejścia teoretycznego, na którym opiera się specjalista. Najmłodszym Pacjentom oferowana jest w Poznaniu m.in.:
- terapia systemowa: tą nazwą określa się podejścia, w których człowiek postrzegany jest jako element różnych systemów (np. rodzinnego). Przyjmuje się w nich, że to nie jednostka, ale system rodzinny wytwarza problem i dlatego celem zmiany terapeutycznej są głównie różne nieprawidłowości w rodzinie;
- terapia poznawczo-behawioralna (CBT): w tym podejściu zakłada się, że emocje i zachowania człowieka nie zależą od sytuacji życiowych, ale od tego, jak o nich myślimy. Celem CBT jest redukcja objawów poprzez zmianę sposobu myślenia, nadawania innych znaczeń napływającym informacjom czy nabywanie nowych umiejętności rozwiązywania problemów;
- terapia psychodynamiczna: w tym podejściu rozróżnia się dwie przyczyny zaburzeń – wewnętrzne konflikty oraz braki umiejętności (możliwości) w pełnieniu funkcji rodzicielskich. Metody prowadzące do zmiany to dążenie do zaspokojenia zaniedbanych potrzeb rozwojowych dziecka dzięki przekształceniu sytuacji terapeutycznej w ulepszoną wersję pierwotnej sytuacji środowiskowej małego pacjenta lub bezpośrednia praca z jego środowiskiem;
- terapia po urazach psychicznych: wdraża się ją u ofiar traumy, które nie potrafią sobie poradzić z tym przeżyciem. Celem terapii jest powrót do funkcjonowania sprzed zdarzenia.
W jakich jeszcze problemach pomaga terapeuta?
Według danych WHO połowa wszystkich zaburzeń psychicznych ma swój początek do 14. roku życia, ale większość przypadków pozostaje niewykryta. Konsekwencje nieleczenia problemów zdrowia psychicznego u dzieci mogą być poważne. Warto zatem znać objawy, które mogą być sygnałami trudności w sferze psychicznej. Zaliczane są do nich m.in.:
- uporczywy smutek (trwający dwa tygodnie lub dłużej);
- wycofywanie się z interakcji społecznych;
- skrajna drażliwość;
- zachowanie wymykające się spod kontroli;
- drastyczne zmiany nastroju, zachowania lub osobowości;
- zmiany w nawykach żywieniowych;
- utrata wagi;
- problemy ze snem;
- trudności z koncentracją;
- pogorszenie wyników w nauce;
- unikanie szkoły;
- częste bóle głowy lub brzucha, które nie mają uchwytnej przyczyny fizycznej;
- samookaleczanie;
- nadużywanie alkoholu, zażywanie narkotyków lub dopalaczy;
- mówienie o śmierci lub samobójstwie.
Zachowania problemowe charakteryzują się znaczną częstością występowania, dużym nasileniem i negatywnym wpływem na codzienne funkcjonowanie. W przypadku zaobserwowania tego typu objawów należy skonsultować się ze specjalistą zdrowia psychicznego lub pediatrą, a następnie podjąć zaleconą przez specjalistę terapię dla dzieci w Poznaniu. Myśli samobójcze są sygnałem alarmowym do pilnego zgłoszenia się po pomoc.
Psychoterapia dziecięca w Poznaniu – zapisy
Zapisy na psychoterapię dla dzieci w poznańskiej placówce MindHealth (ul. Woźna 14) przyjmujemy pod ogólnopolskim numerem telefonu 22 566 22 24. Wizytę można odbyć także w formie telekonsultacji: nawet mieszkając w innej miejscowości lub w czasie podróży.
Wizytę można zarezerwować także online w sklepie.
Ile kosztuje wizyta?
Pojedyncze spotkanie w ramach terapii dla dzieci w Poznaniu kosztuje 190 zł*. MindHealth Centrum Zdrowia Psychicznego zaprasza na wizyty stacjonarne w centrum miasta lub poradę telemedyczną.
Możliwy jest także zakup pakietu sesji, co pomaga usystematyzować terapię i zmniejsza koszty.
Data dodania: 1 sierpnia, 2025 | Ostatnia aktualizacja:
Prezentowane informacje o charakterze medycznym powinny być traktowane jako ogólne wytyczne i nie zastępują one indywidualnej oceny lekarza w kwestii postępowania medycznego wobec każdego pacjenta. Lekarz, po dokładnym zbadaniu stanu pacjenta, ustala zakres i częstotliwość badań diagnostycznych oraz/lub procedur terapeutycznych, uwzględniając konkretne wskazania medyczne. Wszelkie decyzje medyczne są podejmowane w pełnym porozumieniu z pacjentem.