Ambiwertyk – kim jest? Opis i cechy typu osobowości
Ambiwertyk to trzeci typ osobowości, który łączy cechy introwertyka i ekstrawertyka. Osoby te potrafią dostosować swoje zachowanie do sytuacji. W towarzystwie czują się swobodnie, ale potrzebują też samotności do regeneracji. Ambiwertycy stanowią około 30% populacji światowej. Wyróżnia ich elastyczność społeczna i stabilność emocjonalna. Dobrze radzą sobie zarówno w pracy zespołowej, jak i przy zadaniach indywidualnych. Są doskonałymi słuchaczami, ale potrafią też prowadzić rozmowy. W przeciwieństwie do typowych ekstrawertyków nie zawsze są duszą towarzystwa. Odkryj, jakie inne cechy charakteryzują ambiwertyczną osobowość i dowiedz się, czy to określenie pasuje do Ciebie.
Najważniejsze informacje
- Ambiwertyk to trzeci typ osobowości łączący cechy introwertyka i ekstrawertyka, stanowiący około 30% populacji światowej.
- Ambiwertycy dobrze funkcjonują zarówno w samotności jak i w grupie, potrafią słuchać i mówić w zależności od sytuacji.
- W pracy sprawdzają się najlepiej w sprzedaży, marketingu, nauczaniu i negocjacjach dzięki elastyczności i umiejętnościom społecznym.
- Główną wadą ambiwertyka jest skłonność do podejmowania decyzji pod wpływem innych ludzi i trudności w wyznaczaniu granic.
Ambiwertyk – kim jest i czym się wyróżnia?
Przede wszystkim należy wiedzieć, że ambiwertyk to trzeci typ osobowości, znajdujący się pomiędzy ekstra- i introwertykiem, łączący w sobie niektóre ich cechy. Większość społeczeństwa przejawia cechy charakterystyczne dla więcej niż jednego modelu osobowości – stąd właśnie potrzeba wyłonienia trzeciego typu, czyli ambiwertyka.
Przedrostek „ambi-” pochodzi od łacińskiego „ambo”, czyli „oboje”. Sama nazwa wskazuje, że sposób interakcji i reakcji na otaczający ambiwertyka świat będzie czerpał zarówno z intro-, jak i ekstrawersji. Szacuje się, że około 30 proc. ludzi na świecie to ambiwertycy.
Kim jest ambiwertyk? Definicja ambiwersji
Ambiwertyk to osoba o osobowości łączącej cechy introwertyka i ekstrawertyka. Typy osobowości opracował na początku XX wieku Carl Jung, który wyróżnił wtedy introwersję oraz ekstrawersję. Są to przeciwstawne typy osobowości:
- introwertyk jest osobą skupioną na świecie wewnętrznym, na swoim wnętrzu. Niechętnie wychodzi z inicjatywą, źle się czuje w tłumie ludzi, jest nieśmiały, trudno nawiązuje nowe kontakty;
- ekstrawertyk to z kolei osoba, która żyje na wewnątrz, dobrze czuje się w grupie, kiedy uwaga skupia się na nim, jest energiczny, lubi rozmawiać i łatwo nawiązuje nowe kontakty.
Ponieważ nie ma tylko ekstrawertyków i introwertyków, ale są także osoby z cechami zarówno jednych i drugich, to zaczęto wyróżniać trzeci typ osobowości, a mianowicie ambiwersję. Twórcą pojęcia jest psycholog Hans Eysenck, badacz teorii Junga z 1921 roku. Wyróżnił on ambiwertyka jako posiadacza zarówno cech ekstrawertycznych, jak i introwertycznych.
Ambiwertycy to osoby dobrze zorganizowane, skupione na swoim wnętrzu, lecz nieprzesadnie, dobrze odnajdujące się wśród ludzi, są stabilni emocjonalnie oraz towarzyscy. Cechy osobowości określają sposób interakcji z otoczeniem, kontaktów z innymi ludźmi, naturalną zdolność do odnajdywania się w grupie innych. Ambiwertyk wykazuje także cechy introwertyczne, jak np. potrzebę samotności czy po prostu wyciszenia, ale w zależności od sytuacji potrafi się odnaleźć i nie odczuwa przy tym dyskomfortu.
Cechy ambiwertyka
Co wyróżnia ten typ osobowości? Łączy on cechy ekstrawertyka z cechami introwertyka, czyli np.:
- dobrze czuje się w samotności, ale nie ma problemu w kontaktach z innymi ludźmi, łatwo nawiązuje znajomości, nie ma problemu z wypowiadaniem się na łamach grupy;
- efektywnie pracuje w grupie, nie boi się samodzielnych zadań;
- posiada dużą intuicję społeczną,
- nie jest duszą towarzystwa, jak ekstrawertyk, ale potrafi rozmawiać i jest dobrym słuchaczem, przez co zyskuje w oczach ludzi;
- posiadają różne zainteresowania, ale nie mają problemu ze skupieniem się na jednym zadaniu i dążeniu do celu;
- dobrze czują się samotnie w domu, dobrze w grupie ludzi;
- ambiwertyk potrzebuje czasu dla siebie, żeby się wyciszyć.
Krytycy teorii Junga zwracali uwagę, że nic nie jest czarno-białe, a podział na introwertyków i ekstrawertyków właśnie taki jest. Pojęcie ambiwertyka i ambiwersji Hansa Eysencka idealnie wpasowuje się pomiędzy.
Ambiwersja jest mieszanym typem osobowości. Łączy w sobie zarówno cechy introwertyka, jak i ekstrawetryka. Ambiwertyk potrafi odnaleźć się w sytuacjach trudnych dla introwertyka, czyli np. w grupie, w towarzystwie, a jednocześnie cechą osobowości ambiwertycznej jest fakt, że dobrze czuje się w samotności. Nowe pojęcie w psychologii, czyli ambiwertyk i ambiwersja idealnie oddają cechy typowe dla osób o typie osobowości pomiędzy intro- i ekstrawersją.

Ambiwertyk a introwertyk i ekstrawertyk
Introwertycy to osoby skupione na swoim wnętrzu, nie mają potrzeby kontaktów z innymi ludźmi, a jeśli już one następują – są dla nich męczące. Odpoczynek i regeneracja zachodzą w ciszy, w domu, z dala od innych. Introwertycy to świetni słuchacze, spokojni i zrównoważeni, nie podejmują pochopnych decyzji i zastanawiają się nad tym, co mówią.
Ekstrawertycy uwielbiają spędzać czas z ludźmi, w grupie. Świetnie czują się, kiedy uwaga innych jest skupiona na nich, są bardzo otwarci na innych, ale lepiej mówią niż słuchają innych. Ekstrawertycy pod wpływem emocji mogą wpadać w histerie, często też nie zastanawiają się nad tym co mówią oraz działają pod wpływem bodźców.
Ambiwertycy to osoby pomiędzy – w klasycznym podziale są po środku, łącząc różne cechy esktra- i introwertyków. Ten pośredni rodzaj osobowości potrafi brać udział w wydarzeniach towarzyskich, dostosować się do potrzeb wynikających z różnych sytuacji, a także spędzać czas samotnie. Ambiwersja zachowuje równowagę między introwersją a ekstrawersją.
Ambiwertyk w pracy
Mówiąc o idealnej pracy dla ambiwrtyka, należy uwzględnić przede wszystkim indywidualne preferencje oraz predyspozycje. Poza tym, warto wziąć pod uwagę:
- zalety ambiwertyka: elastyczność, empatia, kreatywność i otwartość, pracowitość, dobre umiejętności społeczne oraz samodzielność i jednocześnie – towarzyskość.
- wady: niejednoznaczność, trudności w zrozumieniu jego potrzeb (choć elastyczny, to ambiwertyk może wysyłać zmienne sygnały – czasami potrzebuje samotności, a czasami grupy), trudność w podejmowaniu decyzji (problemy wynikają z potrzeby balansowania między kontaktami z ludźmi, co czasem osłabia ich zdolność do podejmowania szybkich decyzji).
Teoretycznie ambiwertycy są wyjątkowo korzystnymi kandydatami na rynku pracy, ponieważ łączą cechy ekstrawertyka i introwertyka. Potrafią słuchać, zarządzać, empatycznie podchodzić do innych, a także realizują się zarówno w grupie, jak i w samotności.
Najlepsze stanowiska dla ambiwertyka związane są ze sprzedażą i marketingiem. Ze względu na swój typ osobowości ambiwertycy wysłuchają uważnie potrzeb, doradzą, spełnią oczekiwania innych, a także zareklamują produkt i utrzymają grupę odbiorców. Potrafią jednocześnie uwzględniać potrzeby klienta oraz reklamować inne usługi. Odnajdą się także jako nauczyciele, nie mają problemu z wystąpieniami publicznymi, a więc mogą być szkoleniowcami czy wykładowcami. Dobrze czują się także w negocjacjach. Powinni także odnaleźć się zarówno przemawiając przed tłumem i spotykając się z ludźmi, jak i w zadaniach wymagających samotności, skupienia i dobrej organizacji.
Niestety wadą bycia ambiwertykiem będzie to, że można go podświadomie zachęcić do różnych rzeczy – często podejmują oni decyzję pod wpływem oczekiwań innych osób.
Ambiwertyk w życiu osobistym
Ambiwertyk odnosi się do ludzi w sposób zależny od sytuacji. Oznacza to, że lubi spędzać czas zarówno samotnie, jak i grupowo. W zależności od indywidualnych potrzeb jednostki będzie on ładował akumulatory w inny sposób. Ambiwertycy w życiu osobistym potrafią pójść na kompromis, budują lojalność i zaufanie oraz pozwalają na różne zachowania, starając się je zrozumieć. Wyróżnia ich wspomniana już elastyczność, chociaż czasami miewają skłonności do przesadzania, a także mogą wprowadzać zamęt i niejednoznaczność, ponieważ bliscy nie wiedzą, czy akurat potrzebują samotności czy uwagi (czyli w jakim „trybie” są – ekstrawertyka czy introwertyka).
Ambiwertycy miewają także trudności w utrzymaniu równowagi między życiem prywatnym a zawodowym – z jednej strony są bardzo ambitni i chcą osiągnąć sukces, a z drugiej potrzebują chwili odpoczynku i wytchnienia.
Ambiwersja – kiedy do psychologa?
Na osobowość człowieka składa się wiele cech, m. in. charakter, temperament, inteligencja, poczucie własnej wartości, postrzeganie świata, wyznawane wartości i potrzeby. Osobowość w psychologii to zespół cech, a także czynników determinujących różne zachowania i w efekcie – mających bezpośredni wpływ na osobowość. Poszczególne cechy, które nas wyróżniają wypracowujemy indywidualnie wraz z upływem czasu.
Czy warto być ambiwertykiem? Statystycznie jedna trzecia wszystkich ludzi na świecie to właśnie ambiwertycy. Osoba o tym typie osobowości czuje się dobrze w wielu sytuacjach, które u ekstrawertyka lub introwertyka będą wywoływać dyskomfort.
Ambiwertyk może być doskonałym słuchaczem i doskonałym mówcą, zmieniać niektóre cechy swojej osobowości w zależności od sytuacji, dopasowywać się do innych, być elastycznym. Niestety ma też swoje wady, ale występują one w różnych typach osobowości. Przede wszystkim ambiwertyk może podejmować decyzje pod wpływem innych ludzi, często chce się przypodobać, zaspokoić potrzeby inych, stara się dobrze odnaleźć w relacjach międzyludzkich, co w konsekwencji może prowadzić do nieprzemyślanych zachowań czy właśnie – decyzji.
Do psychologa warto udać się zawsze wtedy, kiedy cechy i zachowania, określające sposób interakcji i reakcji, zaczynają wywoływać u nas dyskomfort. W sytuacji, kiedy potrzebujemy rozmowy, wsparcia lub gdy chcemy wydobyć nasze dobre cechy na powierzchnię i pracować nad nimi. Wizyta u doświadczonego psychologa potrafi zmotywować do działania, do zmian, ale daje także inne spojrzenie na sytuację, pozwala wyciągnąć więcej wniosków oraz zauważyć coś, co sami moglibyśmy przeoczyć.
Ambiwertyk – najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy można zmienić swój typ osobowości z czasem?
Typ osobowości jest względnie stały, ale można rozwijać pewne umiejętności społeczne. Terapia, coaching lub świadoma praca nad sobą pomagają wzmocnić pożądane cechy i lepiej radzić sobie w różnych sytuacjach.
Jak rozpoznać, czy dziecko jest ambiwertykiem?
U dzieci ambiwertyków widać elastyczność w zachowaniu – potrafią bawić się same, ale też chętnie dołączają do grupy. Czasem są rozmowne, czasem ciche, a ich energia zmienia się w zależności od sytuacji.
Czy ambiwertycy częściej cierpią na zaburzenia lękowe?
Ambiwertycy mogą doświadczać stresu związanego z trudnościami w wyznaczaniu granic i tendencją do dostosowywania się do oczekiwań innych. Jednak ich elastyczność często pomaga im lepiej radzić sobie ze zmianami niż osobom o bardziej skrajnych typach osobowości.
Jakie są najlepsze sposoby regeneracji dla ambiwertyka?
Ambiwertycy potrzebują różnorodnych form odpoczynku – czasem spokojnego wieczoru w domu, czasem spotkania z przyjaciółmi. Kluczowe jest słuchanie własnych potrzeb i dostosowywanie sposobu regeneracji do aktualnego stanu emocjonalnego.
Źródła:
- C. G. Jung, Zasadnicze problemy psychoterapii, [w:] Praktyka psychoterapii. Przyczynki do problematyki psychoterapii i do psychologii przeniesienia, Warszawa 2007,
- K. Martowska, Model uwarunkowań kompetencji społecznych [dostęp 07.09.2023],
- M. Raszewska-Kursa, Ambiwerstwo. Przewaga, Kraków 2020,
- J. Strelau, Wymiary i struktura temperamentu, [w:] Psychologia temperamentu. Warszawa 2002,
- J. Strelau, Badania nad temperamentem [dostęp 07.09.2023].
Szukasz dobrego psychologa? Sprawdź ofertę MindHealth:
- Psycholog Białystok
- Psycholog Gdynia
- Psycholog Gdańsk
- Psycholog Katowice
- Psycholog Kraków
- Psycholog Poznań
- Psycholog Rzeszów
- Psycholog Warszawa
- Psycholog Wrocław
Data dodania: 8 października, 2023 | Ostatnia aktualizacja:
Prezentowane informacje o charakterze medycznym powinny być traktowane jako ogólne wytyczne i nie zastępują one indywidualnej oceny lekarza w kwestii postępowania medycznego wobec każdego pacjenta. Lekarz, po dokładnym zbadaniu stanu pacjenta, ustala zakres i częstotliwość badań diagnostycznych oraz/lub procedur terapeutycznych, uwzględniając konkretne wskazania medyczne. Wszelkie decyzje medyczne są podejmowane w pełnym porozumieniu z pacjentem.
Autor artykułu
Redakcja MindHealth to specjaliści i pasjonaci zdrowia psychicznego, którzy dzielą się wiedzą na temat psychologii. Naszym celem jest wspieranie w dbaniu o zdrowie psychiczne i emocjonalną równowagę.
Zobacz wszystkie artykuły →