Depresja młodzieży
W profilaktyce depresji u młodzieży najważniejszy jest czas rozpoznania problemu i zgłaszanie się po pomoc jak najszybciej, ponieważ zaburzenie może popchnąć młodego człowieka do samookaleczenia, a nawet próby samobójczej.
Pomoc doświadczonych psychologów, psychoterapeutów i psychiatrów zajmujących się depresją nastolatków oferuje Centrum Zdrowia Psychicznego MindHealth.
Depresja wśród młodzieży: co to jest?
Depresja definiowana jest jako poważne zaburzenie nastroju, charakteryzujące się różnym stopniem odczuwanego smutku, przygnębia i samotności. Występuje jako pojedynczy epizod lub zaburzenie nawracające. Chorobie towarzyszą objawy takie jak: drażliwość, obniżona koncentracja, apatia, zaburzenia snu, poczucie bezsensowności i winy. Potrafi poważnie zakłócić codzienne funkcjonowanie nastolatka w domu, szkole i wśród rówieśników, a nawet stać się zagrożeniem dla jego życia.
Depresja u nastolatków występuje coraz powszechniej, a specjaliści alarmują, że za kilka lat znacząco wzrośnie liczba młodych Pacjentów potrzebujących specjalistycznego wsparcia psychologicznego i psychiatrycznego.
Depresja może być skutkiem określonego wydarzenia, wynikać z przyczyn dziedzicznych lub pojawić się u nastolatka bez wyraźnego powodu. Czynnikami zwiększającymi ryzyko pojawienia się choroby są:
- problemy w rodzinie;
- doświadczenie przemocy – fizycznej, psychicznej lub seksualnej;
- występujące w rodzinie problemy ze zdrowiem psychicznym (nie tylko depresja);
Choroba może mieć podłoże biologiczne, psychologiczne lub społeczne. Sposób leczenia depresji zależny jest od stanu zdrowia młodego Pacjenta. W większości przypadków proces wdrażania leczenia dobierany jest przez psychiatrę.
Jak rozróżnić depresję od przejściowych trudności?
Pojęcie depresja może być w wielu sytuacjach nadużywane w stosunku do faktycznego samopoczucia. Depresja u młodzieży to poważny stan, wymagający pomocy psychologicznej lub psychiatrycznej. Przejściowy stres, gorsze samopoczucie i smutek spowodowany wydarzeniami lub sytuacją życiową nie jest depresją (choć oczywiście każde długotrwałe pogorszenie nastroju należy traktować poważnie i poddać specjalistycznej diagnozie).
Wyróżnia się trzy stopnie nasilenia depresji u młodzieży, w przypadku których stosuje się następujące formy pomocy:
- łagodną – konsultacja psychologiczna, ew. psychiatryczna, następnie leczenie psychoterapeutyczne;
- umiarkowaną – konsultacja psychiatryczna lub ew. psychologiczna, następnie leczenie psychoterapeutyczne i farmakologiczne (stosowanie leków przeciwdepresyjnych dobranych przez lekarza psychiatrę);
- ciężką – konsultacja psychiatryczna lub ew. psychologiczna, następnie leczenie psychoterapeutyczne i farmakologiczne (stosowanie leków przeciwdepresyjnych dobranych przez lekarza psychiatrę).
Objawy depresji u nastolatków
O tym, że młody człowiek cierpi na depresję, mogą świadczyć objawy (utrzymujące się co najmniej dwa tygodnie) takie jak:
- utrata dotychczasowych zainteresowań;
- znacząco obniżona zdolność do odczuwania przyjemności;
- mniejsze zainteresowanie rozmową lub spotkaniem ze znajomymi, przyjaciółmi;
- obniżenie nastroju;
- utrata chęci do życia;
- poczucie niezdecydowania;
- smutek na twarzy;
- kłótnie z domownikami;
- drażliwość;
- płaczliwość;
- irytacja;
- odczuwanie zmęczenia, wyczerpania;
- obniżona koncentracja;
- niska samoocena i zaburzone poczucie własnej wartości;
- zaburzenie odżywiania: jedzenie większej ilości pokarmu, przejadanie się lub brak apetytu;
- przyrost lub utrata masy ciała;
- poczucie bezwartościowości, beznadziei;
- zwiększone poczucie winy;
- zaburzenia snu: nadmierna ospałość lub problemy z zasypianiem i bezsennością;
- uczucie pustki, braku zdolności do odczuwania emocji, odrętwienie;
- autoagresja, okaleczenia ciała;
- zainteresowanie aktem samobójstwa, myśli i próby samobójcze.

Depresja nastolatków a pandemia COVID-19
Bezsprzecznie jedną z głównych przyczyn rozwoju depresji u dzieci i dorastającej młodzieży w ostatnich latach jest trwająca od 2019 roku sytuacja epidemiologiczna wywołana COVID-19 i idąca za nią izolacją społeczna.
U części uczniów zaobserwowano spadek efektywności uczenia się z powodu złej kondycji psychicznej. Dodatkowym zagrożeniem rozwoju zaburzeń psychicznych (w tym depresji) jest zaniechanie korzystania ze wsparcia psychicznego. Konsekwencją są samookaleczenia (autoagresja), myśli i próby samobójcze młodych osób.
Pandemia COVID-19 wpłynęła negatywnie na zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży. U osób młodych obserwuje się wzrost:
- poczucia osamotnienia – 28% badanych;
- odczuwanego stresu szkolnego – dziewczęta 57%, chłopcy 39%;
- deklarowanych przez uczennice myśli samobójczych – 17%;
- liczby osób doświadczających cyberprzemocy (dwukrotnie więcej przypadków).
Długotrwała izolacja i nauczanie zdalnie przyczyniły się do wzrostu ilości dzieci i młodzieży ze zdiagnozowanymi zaburzeniami psychicznymi. Zahamowaniu uległ rozwój społeczny, dlatego u nastolatków obserwuje się trudności adaptacyjne, związane m.in. z rozpoznawaniem emocji i potrzeb innych osób, a także deficyty w umiejętnościach dotyczących szeroko pojętej komunikacji międzyludzkiej.
Jak zapobiegać depresji u młodzieży?
Istotą zapobiegania zaburzeniom depresyjnych u nastolatków jest profilaktyka zdrowia psychicznego oraz świadomość, że depresja jest chorobą, którą poddaje się leczeniu. Obok właściwie prowadzonego, aktywnego trybu życia i dbania o kondycję fizyczną, ważna jest dbałość o prawidłowe nawyki żywieniowe, odpowiednią ilość snu i ograniczenie ekspozycji na nadmierny stres.
Choroby związane z psychiką nie powinny być tematem tabu (w rodzinie, w środowisku szkolnym) ani powodem do stygmatyzacji osób doświadczających problemów w tym zakresie. Depresja wymaga nie tylko profesjonalnego wsparcia medycznego, ale również poczucia społecznego zrozumienia – zwłaszcza w najbliższym otoczeniu.
Szybko podjęta interwencja psychologiczna i terapeutyczna zwiększa szansę na wyzdrowienie i minimalizuje skutki choroby klasyfikowanej do zaburzeń śmiertelnych.
W profilaktyce zaburzeń psychicznych, w tym depresji u młodzieży, istotne jest:
- poczucie przynależności rozumiane jako utrzymująca się więź z bliskimi osobami, przy których dziecko może poczuć się sobą (rodzina, przyjaciele, znajomi);
- rozmowa o każdym aspekcie życia, o dobrych i gorszych momentach w życiu nastolatka;
- pozytywny klimat otoczenia (w rodzinie, w szkole);
- uczenie dzieci empatii i chęci udzielania sobie wzajemnej pomocy;
- celebrowanie sukcesów, własnych osiągnięć;
- zapobieganie przemocy psychicznej i fizycznej oraz podejmowanie zdecydowanych kroków w odpowiedzi na zachowania agresywne, stresogenne, przykre;
- higiena snu;
- zdrowe odżywianie;
- aktywność fizyczna;
- unikanie używek i substancji pobudzających.
Pomoc nastolatkowi
Chcąc zminimalizować ryzyko depresji u młodzieży, rodzice i opiekunowie powinni pamiętać o tym, aby:
- Stwarzać nastolatkowi odpowiednią przestrzeń do spokojnej i rzeczowej rozmowy, nie naciskając na nią jednak przesadnie;
- Otwarcie i wyraźnie informować o sprawach związanych ze zdrowiem psychicznym, przekazywać jasne i proste komunikaty;
- Okazywać troskę i empatię;
- Traktować swoje dziecko jak partnera w rozmowie;
- Promować zdrowy styl życia i dawać dobry przykład;
- W przypadku podejrzeń jakichkolwiek zaburzeń psychicznych zaproponować niezobowiązującą wizytę u specjalisty;
- Zawsze być po stronie swojego dziecka.
Zaburzenia depresyjne u nastolatków: leczenie
Leczenie depresji u młodzieży zależy od rodzaju tego zaburzenia oraz od nasilenia objawów. Terapia rozmową odbywająca się w postaci psychoterapii oraz stosowanie leków przynosi wysoką skuteczność w leczeniu i zapobieganiu długotrwałym skutkom choroby.
W przypadku ciężkiej depresji nastolatek może wymagać hospitalizacji i/lub udziału w leczeniu ambulatoryjnym do czasu wyraźnej poprawy. Łagodną depresję można monitorować u specjalisty kierującego procesem leczenia np. z jednoczesnym wsparciem grup samopomocowych, uczestnictwem w warsztatach psychologicznych i zaleconych ćwiczeniach.
Jedną ze skutecznych form pomocy psychoterapeutycznej jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która może zostać wsparta lekami przeciwdepresyjnymi przepisanymi przez psychiatrę.
Podejrzewasz depresję u syna lub córki? Zapraszamy na wizytę w MindHealth, w trakcie której specjalista porozmawia z nastolatkiem, postawi diagnozę depresji i dobierze odpowiednie formy pomocy.
Weryfikacja merytoryczna
mgr Małgorzata Teodorczyk – Stoch – psycholog, psycholog dla młodzieży
Źródła:
- Ministerstwo Zdrowia, Zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży, „Ze zdrowiem”, nr 5;
- S. Grzelak, D. Żyro, Jak wspierać uczniów po roku epidemii, Warszawa 2021;
- NFZ, Depresja u dzieci i młodzieży (https://pacjent.gov.pl/aktualnosc/depresja-u-dzieci-i-mlodziezy – dostęp 19.07.2022).
Data dodania: 10 lipca, 2025 | Ostatnia aktualizacja:
Prezentowane informacje o charakterze medycznym powinny być traktowane jako ogólne wytyczne i nie zastępują one indywidualnej oceny lekarza w kwestii postępowania medycznego wobec każdego pacjenta. Lekarz, po dokładnym zbadaniu stanu pacjenta, ustala zakres i częstotliwość badań diagnostycznych oraz/lub procedur terapeutycznych, uwzględniając konkretne wskazania medyczne. Wszelkie decyzje medyczne są podejmowane w pełnym porozumieniu z pacjentem.