Karolina Dziekan

Jestem psychologiem dziecięcym oraz praktykiem Metody TSR Kids’ Skills „Dam radę”, „Jestem z Ciebie dumny!”. Jest to podejście terapeutyczne skoncentrowane na rozwiązaniach, służące do pracy z dziećmi. Metoda ta opiera się na wspieraniu dzieci w rozwijaniu umiejętności radzenia sobie z różnymi wyzwaniami poprzez przekształcanie problemów w umiejętności do zdobycia.

Pracuję w oparciu o aktualną wiedzę z obszaru neuropsychologii rozwoju dzieci. Pomagam, czerpiąc z Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach, Terapii systemowej oraz Komunikacji bez przemocy NVC. Opieram się na takich filarach, jak: relacja, komunikacja, emocje, rozwój, potrzeby dziecka, potrzeby rodzica.

Od ponad 14 lat wspieram rodziny z dziećmi od narodzin do 12. roku życia w ramach rodzicielskich konsultacji psychologicznych oraz indywidualnej terapii psychologicznej dzieci.

Wiek pacjentów

Obszar specjalizacji

Doświadczenie i kompetencje

Jestem magistrem psychologii o specjalności psychologia kliniczna (Uniwersytet SWPS) oraz absolwentką studiów podyplomowych na kierunku Diagnoza psychologiczna w praktyce klinicznej (Uniwersytet SWPS). Uczestniczyłam w kursach i szkoleniach z obszaru psychologii rozwojowej, metod pracy z dziećmi, wczesnej interwencji i zdrowia psychicznego małych dzieci, m.in. w Instytucie Matki i Dziecka oraz w Akademickim Centrum Psychoterapii i Rozwoju Uniwersytetu SWPS. Warsztat konsultacji rozwijałam w ramach Szkoły Konsultacji dla psychologów i profesjonalistów u Agnieszki Stein.

Pierwsze kroki we wspieraniu rodziców i dzieci stawiałam w czasie praktyk w Klinice Transplantacji Szpiku, Hematologii i Onkologii Dziecięcej we Wrocławiu oraz w Akademickim Centrum Psychoterapii i Poradnictwa Psychologicznego Uniwersytetu SWPS.

Z jakimi trudnościami można się do mnie zgłosić?

Rozmowa z psychologiem w ramach konsultacji rodzicielskich i terapii psychologicznej pomaga rodzicom i dzieciom poradzić sobie z takimi wyzwaniami, jak:

• wątpliwości i pytania dotyczące prawidłowego rozwoju społeczno-emocjonalnego dziecka;
• adaptacja dzieci do placówek (żłobków, przedszkoli, klas pierwszych szkół podstawowych);
• kryzysy w uczęszczaniu do placówki oraz trudności w relacjach z rówieśnikami i pedagogami w żłobku/przedszkolu/szkole;
• moczenie, zaparcia nawykowe;
• trudności z jedzeniem;
• dzieci i ekrany/nowe technologie;
• odstawienie od piersi;
• trudne emocje i trudne zachowania dzieci;
• problemy ze snem;
• zmiana (przeprowadzka, rozstanie rodziców, choroba, zmiana placówki, śmierć bliskiej osoby);
• lęk separacyjny/lęk izolowany/lęk uogólniony/fobie;
• stres/napięcie;
• seksualność dzieci/masturbacja dziecięca;
• dzieci wysoko wrażliwe;
• dzieci z objawami nieśmiałości;
• granice rodzica i granice dziecka;
• dzieci z objawami niskiego poczucia własnej wartości;
• rozbieżności rodzicielskie;
• wypalenie rodzicielskie;
• komunikacja na linii rodzic – dziecko.

Prezentowane informacje o charakterze medycznym powinny być traktowane jako ogólne wytyczne i nie zastępują one indywidualnej oceny lekarza w kwestii postępowania medycznego wobec każdego pacjenta. Lekarz, po dokładnym zbadaniu stanu pacjenta, ustala zakres i częstotliwość badań diagnostycznych oraz/lub procedur terapeutycznych, uwzględniając konkretne wskazania medyczne. Wszelkie decyzje medyczne są podejmowane w pełnym porozumieniu z pacjentem.

Autor artykułu

Redakcja MindHealth to specjaliści i pasjonaci zdrowia psychicznego, którzy dzielą się wiedzą na temat psychologii. Naszym celem jest wspieranie w dbaniu o zdrowie psychiczne i emocjonalną równowagę.

Zobacz wszystkie artykuły →